Get Adobe Flash player
M+Anthos

Ήχοι της Φύσης

Καρβουνιάρης

by on Ιουλ.10, 2009, under MP3, Video, Ήχοι της Φύσης, Πουλιά, Φωτογραφία

Καρβουνιάρης

Black Redstart
Επιστημονική ονομασία: Phoenicurus Ochruros
Κατηγορία: Στρουθιόμορφα (Passeriformes)
Οικογένεια: Κιχλίδες (Turdidae)

Ο Καρβουνιάρης, είναι ένα μικρόσωμο πουλί της οικογένειας των τσιχλών, στενός συγγενής με τον κοκκινολαίμη, το αηδόνι, τον φοινίκουρο και άλλα στρουθιόμορφα πουλιά που διαθέτουν πολύ εξελιγμένο κελάηδημα.
Η λατινική του ονομασία είναι Phoenicurus Ochruros, ενώ η Ευρωπαική του ονομασία είναι Black Redstart. Στην πατρίδα μας τον γνωρίζουν ως Κοκκινούρη ή Κοκκινοκώλη. Το όνομά του προέρχεται από τον χρωματισμό του φτερώματος της ουράς του.

Είναι ένα μικρό και ζωηρό, ενδημικό, ωδικό πουλί που το μέγεθός του κυμαίνεται από 13- 14,5 cm και συναντάται πολύ συχνά σε πολλές περιοχές της Ελλάδας ιδίως τους χειμερινούς μήνες. Επίσης συναντάται σε όλη την Μεσόγειο, αλλά και στην Βορειοδυτική Ευρώπη, καθώς επίσης και στην Τουρκία, τα παράλια της Βορείου Αφρικής και στη Μέση Ανατολή.
Ζει και αναπαράγεται όχι μόνο σε ορεινές πλαγιές, σε θαμνώδεις εκτάσεις, σε ελαιώνες και σε ακτές, αλλά συναντάται ευρύτατα και σε αστικές περιοχές, πόλεις, λιμάνια, αρχαιολογικούς χώρους, όπου και επιλέγει να φωλιάζει σε εσοχές ή τρύπες βράχων και κτιρίων.

Ο Καρβουνιάρης αν και ντροπαλό πουλί, πετάει αδιάκοπα ή κινείται με νευρικότητα πεταρίζοντας χαρακτηριστικά την ουρά του, ενώ άλλες φορές στέκεται όρθιος πραγματοποιώντας σύντομες επισκέψεις στο έδαφος.
Το γκριζόμαυρο χρώμα που καλύπτει όλο το φτέρωμά του, έρχεται σε αντίθεση με την ξανθοκόκκινη ουρά του. Το υπογάστριο, τα άνω και κάτω καλυπτήρια ουράς διαθέτουν χαρακτηριστικό κανελοκόκκινο χρώμα με ποσοστά που ποικίλουν ανάλογα με την ηλικία του πουλιού. Διακρίνεται από το πολύ έντονο λευκό μπάλωμα στην φτερούγα. Και τα δύο φύλλα έχουν σκοτεινόχρωμα πόδια και πολύ μυτερό ράμφος. Τα θηλυκά αλλά και τα ανήλικα του είδους έχουν γκριζοκάστανο χρωματισμό στο φτέρωμά τους χωρίς την λευκή ρίγα στην φτερούγα, με κοκκινοκανελί υπογάστριο και ουρά.

Θα τον δούμε να επιλέγει ψηλά κλαριά δέντρων από όπου και ακούμε το δυνατό κελάηδημά του. Η αναπαραγωγική περίοδο αρχίζει τους ανοιξιάτικους μήνες, κατά την διάρκεια της οποίας γεννάει 2 φορές, από 4-6 αυγά κάθε φορά. Η θηλυκιά κλωσάει για 12-13 ημέρες τα αυγά και μετά την εκκόλαψη των νεοσσών και οι δυο γονείς φροντίζουν εξ ίσου για την ανάπτυξή τους. Οι νεοσσοί απογαλακτίζονται μέσα σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα 16-18 ημερών όπου και σύντομα εγκαταλείπουν τη φωλιά.
Πολύ συχνά θα τους δούμε να περιφέρονται στο έδαφος ψάχνοντας για αράχνες, σκουλήκια, έντομα που εκτός από τους σπόρους και τους καρπούς αποτελούν βασικό κομμάτι της διατροφής τους.


[autoGrid directory="Birds_gallery/nigblackredstart"]

Οι φωτογραφίες είναι των Tomi Muukkonen και Arto Juvonen .

Δείτε τον Καρβουνιάρης σε ένα από τα τραγούδια του.
Click here To Watch Video
Clickγια να δείτε το video!

Δείτε ένα πολύ τρυφερό video
με τον Καρβουνιάρη και την οικογένεια του ως οικόσιτο πτηνό.

Click here To Watch Video
Clickγια να δείτε το video!

Download (δείγμα φωνής Καρβουνιάρη).

Leave a Comment :, more...

Τσιχλαηδόνι

by on Ιουλ.06, 2009, under MP3, Video, Ήχοι της Φύσης, Πουλιά, Φωτογραφία

Τσιχλαηδόνι

Thrush
Επιστημονική ονομασία: Luscinia Luscinia
Κατηγορία: Στρουθιόμορφα (Passeriformes)
Οικογένεια: Κιχλίδες (Turdidae)

Το Τσιχλαηδόνι, ζει στην βόρεια και κεντρική Ευρώπη και είναι περαστικό από τη χώρα μας τους ανοιξιάτικους μήνες, από Απρίλιο έως Μάιο.
Μοιάζει αρκετά με το κοινό αηδόνι στα χρώματα της πλάτης και έχει γκρίζες σκωληκοειδείς γραμμές στο στήθος.
Έχει λιγότερο ευχάριστο κελάηδημα από αυτό του κοινού αηδονιού της δυτικής και νότιας Ευρώπης, είναι περισσότερο ηχηρό παρά μελωδικό, με σειρά κελαριστών και κροταλιστών ήχων που ακούγονται χιλιόμετρα μακριά ιδιαίτερα τις ήσυχες νύχτες.
Φωλιάζει κυρίως σε υγρά μέρη με πυκνούς θάμνους, επίσης σε δασωμένα πάρκα και κήπους.

Το αηδόνι είναι συνυφασμένο με την ελευθερία. Αν το κλείσουν στο κλουβί, πεθαίνει από μαρασμό. Ελεύθερο μπορεί να ζήσει μέχρι και 18 χρόνια.
Η Ελληνική μυθολογία, τα δημοτικά τραγούδια, η ποίηση αλλά και πάρα πολλά βιβλία έχουν το αηδόνι ως κύριο πρωταγωνιστή μιας και είναι το πιο αγαπημένο πουλί στους περισσότερους ανθρώπους.

[nggallery id=11]
[autoGrid directory="Birds_gallery/thrush"]

Οι φωτογραφίες είναι των Markus Varesvuo, Tomi Muukkonen και Arto Juvonen .

Δείτε το Τσιχλαηδόνι σε ένα υπέροχο κελάηδισμα.
Click here To Watch Video
Clickγια να δείτε το video!

Download (δείγμα φωνής Τσιχλαηδονιού).

Leave a Comment :, more...

Κοκκινολαίμης

by on Ιουν.20, 2009, under MP3, Video, Ήχοι της Φύσης, Πουλιά, Φωτογραφία

Κοκκινολαίμης

Robin
Επιστημονική ονομασία: Erithacus Rubecula
Κατηγορία: Στρουθιόμορφα (Passeriformes)
Οικογένεια: Κιχλίδες (Turdidae)

Ο Κοκκινολαίμης είναι ένα πουλί στο μέγεθος σπουργιτιού και αναγνωρίζεται εύκολα. Είναι γκριζοκαφετής με ένα μεγάλο πορτοκαλοκόκκινο σημάδι στο στήθος και το πρόσωπο.
Αρσενικός και θηλυκός είναι παρόμοιοι.
Στην Ελλάδα θα τον δούμε όλο το χρόνο.
Το χειμώνα, θα βρούμε τους περισσότερους σε μέρη με χαμηλό υψόμετρο και το καλοκαίρι σε ψηλότερα σημεία.
Σε πολύ βορειότερες χώρες, οι Κοκκινολαίμηδες πηγαίνουν μόνο το καλοκαίρι.
Κελαηδά όλο το χρόνο (ακόμη και το βράδυ εάν βρίσκεται κοντά στα φώτα της πόλης!).
Συγγενεύει με τον Κότσυφα, εκφράζεται όμως πιο «φεμινιστικά».
Ενώ οι αρσενικοί συνήθως Κότσυφες, αναλαμβάνουν να υπερασπίζονται το χώρο, οι θηλυκοί Κοκκινολαίμηδες αναλαμβάνουν την ίδια δράση με τους αρσενικούς!

Το διεθνές λατινικό όνομά του «Erithacus rubecula» βασίζεται στο ελληνικό όνομα Ερύθακος.
Σύμφωνα με τον Πλίνιο, ο Ερύθακος ήταν χειμωνιάτικο πουλί που το καλοκαίρι μεταμορφωνόταν σε Κοκκινούρη.
- Σήμερα γνωρίζουμε ότι οι Κοκκινούρηδες είναι, απλά, καλοκαιρινοί επισκέπτες από την Αφρική. Η άφιξή τους όμως, συμπίπτει σχεδών, με την αναχώρηση των Κοκκινολαίμηδων για τα ορεινά ή βορειότερα μέρη.

[nggallery id=10]
[autoGrid directory="Birds_gallery/nigrobin"]

Οι φωτογραφίες είναι των Markus Varesvuo, Tomi Muukkonen και Jari Peltomaki.

Ο Κοκκινολαίμης στην κορυφή ενός δένδρου κελαηδά. Δείτε το.
[flashvideo file=http://www.iconsday.com/birds/Nightingales/Robin/Robin.flv image=http://www.iconsday.com/birds/Nightingales/Robin/robin-vid1.jpg logo=http://www.iconsday.com/score/iconsdaylogo70w.png /]

Ο Κοκκινολαίμης, σχεδόν οικόσιτος, σε κοντινό πλάνο τραγουδά. Δείτε το.
Click here To Watch Video
Clickγια να δείτε το video!

Ο Κοκκινολαίμης, πρωταγωνιστεί με χιούμορ, σε διαφημιστικό της Panasonic. Δείτε το.
Click here To Watch Video
Clickγια να δείτε το video!

Κοκκινολαίμης ...ο ερχομός του χειμώνα είναι οριστικός!»

Κοκκινολαίμης, το αηδόνι του χειμώνα»

Download (δείγμα φωνής Κοκκινολαίμη).

Οι πρώτοι Κοκκινολαίμηδες κάνουν την εμφάνισή τους ήδη από το Σεπτέμβριο στα περίχωρα των Αθηνών αναγγέλλοντας με λιγότερο «αποκαρδιωτικό» τρόπο την γνωστή και πρόωρη ευχή «Καλό χειμώνα».
Έτσι, αν θεωρήσουμε ότι «τα χελιδόνια μας έφεραν την άνοιξη», οι κοκκινολαίμηδες δηλώνουν αυτή τη φορά τον ερχομό του χειμώνα με εξίσου ευχάριστο τρόπο.
Ο Νοέμβριος είναι ο μήνας που οι περισσότεροι πλέον Κοκκινολαίμηδες έχουν φτάσει στους μεγάλους κήπους και τα πάρκα όπου θα περάσουν την παγερή περίοδο.
Σύμφωνα με τις καταγραφές της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, όλοι σχεδόν οι Κοκκινολαίμηδες που εμφανίζονται το χειμώνα στις πόλεις μας, αναχωρούν για ψηλότερες και δροσερότερες τοποθεσίες το καλοκαίρι. Ένα, δύο μόλις ζευγάρια έχουν παρατηρηθεί να παραμένουν μονάχα στο φιλόξενο περιβάλλον του Εθνικού Κήπου και λίγα ακόμη στα, πιο πράσινα, βόρεια προάστια.
Την ψυχρή περίοδο οι Κοκκινολαίμηδες επισκέπτονται μαζικά τις πόλεις που, στην πλειοψηφία τους, βρίσκονται σε χαμηλό υψόμετρο. Κι αυτό, επειδή το χειμώνα έχουν πιο ήπιο κλίμα από τα δάση, ενώ, συχνά οι θάμνοι των πάρκων και κήπων, είναι γεμάτοι ζουμερούς καρπούς που γεμίζουν ενέργεια τα προσφιλή πουλιά.
Για να έχουν περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης, οι Κοκκινολαίμηδες παραμένουν μοναχικοί όλο το χειμώνα ώστε να μη χρειάζεται να μοιραστούν τα αποθέματα τροφής με άλλους. Αυτό δίνει στους Κοκκινολαίμηδες, ένα ξεχωριστό χαρακτηριστικό: Για να δηλώσουν ότι είναι θέμα επιβίωσης, το να μην μοιραστούν τη λιγοστή τροφή με άλλους, καθένας κελαηδά από μια ξεχωριστή γωνιά του Πάρκου. Ακόμη και το βράδυ! Είτε είναι αρσενικός, είτε είναι θηλυκός! Ουσιαστικά το γλυκό, μελωδικό κελάηδημά τους, είναι μια αυστηρή προειδοποίηση: «Μην πλησιάσει κανένας άλλος Κοκκινολαίμης κοντά μου, γιατί θα λογαριαστούμε!». Ακόμη και τα ζευγάρια που πέρασαν το καλοκαίρι μαζί, θα μαλώσουν εάν σμίξουν τυχαία! Πώς αλλιώς όμως θα επιβίωναν μέχρι την ερχόμενη άνοιξη;
Κατά περίεργο τρόπο, ο τόνος του κελαηδήματος των Κοκκινολαίμηδων το χειμώνα, είναι ελαφρά διαφορετικός από τον ανοιξιάτικο και μάλιστα ακούγεται πιο… μελαγχολικός!

Κείμενο: Π. Λατσούδης

Ο Κοκκινολαίμης γνωστός και ως Καλογιάννος, Ρούβελας, Τσιπουργιάννης ή Κουμπογιάννος είναι ένα μικρόσωμο, στρουθιόμορφο πουλί, που ανήκει στην οικογένεια των τσιχλών.

Αν και το συνολικό του μέγεθος δεν ξεπερνάει τα 14 εκατοστά μαζί με την ουρά του, είναι από τα δημοφιλέστερα πουλιά της Ευρωπαϊκής αλλά και της Ελληνικής ορνιθοπανίδας. Στην ηπειρωτική Ελλάδα όπου και συναντάται συχνά, κατέχει τον τίτλο ενός καχύποπτου πουλιού, στην Βρετανία όμως είναι γνωστός ως «ο θρασύτατος φίλος του κηπουρού».

Στην Ευρώπη ο κοκκινολαίμης έχει συνδυαστεί με τον ερχομό των Χριστουγέννων. Και αυτό συμβαίνει γιατί κατά τον 18ο αιώνα οι ταχυδρόμοι που έφερναν τις Χριστουγεννιάτικες κάρτες στους Βρετανούς, φορούσαν κόκκινο γιλέκο και τους φώναζαν «κοκκινολαίμηδες»!

Χαρακτηριστικό γνώρισμα των κοκκινολαίμηδων που είναι κατά βάση μοναχικά πουλιά, εκτός της περιόδου αναπαραγωγής, είναι το πορτοκαλοκόκκινο χρώμα στο πρόσωπο, την τραχηλιά και το στήθος, το οποίο και χρησιμοποιεί φουσκώνοντάς το για να τρομάξει τους εχθρούς του. Αν και είναι μικρόσωμο πουλί, φαίνεται να έχει μεγάλο κεφάλι, «χωρίς λαιμό», με μικρό στιβαρό ράμφος. Το υπόλοιπο φτέρωμά του είναι καστανωπό με μια στενή κίτρινη ρίγα στην φτερούγα. Το φτέρωμα της κοιλιάς του έχει λευκό χρώμα. Το αρσενικό και το θηλυκό δεν έχουν ουσιαστικές διαφορές στο χρωματισμό του φτερώματός τους. Με τα μακριά και λεπτά πόδια του κινείται με απίστευτη ευκολία πραγματοποιώντας μικρά πηδήματα στο έδαφος. Κινείται με χαρακτηριστικό τρόπο σέρνοντας τα φτερά του στο έδαφος και σηκώνοντας την κοντή ουρά του. Κοντοστέκεται, κάνει μια μικρή υπόκλιση, μένει στιγμιαία ακίνητος, ξαναπηδάει και φτερουγίζει.

Είναι ενδημικό πουλί και τον συναντάμε σε όλη την Ευρώπη, την Μικρά Ασία, την Αφρική και την Περσία. Τον χειμώνα μας επισκέπτεται μεγάλος αριθμός πουλιών από την Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη, τα οποία διαχειμάζουν στην χώρα μας και την εγκαταλείπουν ξανά στις αρχές της Άνοιξης για να επιστρέψουν στα μέρη τους προκειμένου να ετοιμαστούν για το ζευγάρωμα. Στην Ελλάδα τον συναντάμε όπου και να γυρίσουμε το βλέμμα μας. Και σίγουρα αν δεν τον δούμε θα ακούσουμε το καθαρό, μελωδικό αλλά και μελαγχολικό του κελάηδημα για το οποίο κατέχει δικαίως τον τίτλο «το αηδόνι του χειμώνα».

Ζει και αναπαράγεται σε φυλλοβόλα και μικτά δάση αλλά και κωνοφόρων, σε πάρκα με πυκνή βλάστηση και ξέφωτα, σε παράκτιες περιοχές, σε ελαιώνες και σε θάμνους. Τον συναντούμε συχνά, ιδίως τον χειμώνα και μέσα σε πόλεις να αναζητάει την τροφή του ακόμα και σε κήπους σπιτιών. Θα τον δούμε να φωλιάζει στα πιο απίθανα μέρη, σε κουφάλες δέντρων, χαραμάδες, σε κοιλώματα ή κόγχες τοίχων, σε πλαγιές του εδάφους κτλ. Είναι ικανός να μετατρέψει ακόμα και ένα παλιό κονσερβοκούτι σε φωλιά.

Στην αναπαραγωγική περίοδο που για τα πουλιά αυτά αρχίζει κατά τον Απρίλιο ή αρχές Μαΐου, είναι ικανός αν το επιτρέψουν οι καιρικές συνθήκες, να αναθρέψει μέχρι τρεις γενιές πουλιών. Συνήθως φτιάχνει την θολωτή φωλιά του στο έδαφος, ανάμεσα σε ρίζες, σε καλά προφυλαγμένα μέρη με πυκνή βλάστηση. Το θηλυκό γεννάει από 4 μέχρι και 7 αυγά, τα οποία και αναλαμβάνει να επωάσει για δύο εβδομάδες. Στην ανατροφή των νεοσσών συμμετέχουν εξίσου και οι δύο γονείς. Δεν είναι λίγες οι φορές που τα αρσενικά ζευγαρώνουν ταυτόχρονα με δύο θηλυκές.

Από το μυτερό του ράμφος διακρίνεται η προτίμησή του να τρέφεται με έντομα, προνύμφες εντόμων, αράχνες και μικρούς ζουμερούς σπόρους για να γεμίζει ενέργεια.

Το χαρακτηριστικό γεμάτο από ποικιλία ήχων κελάηδημά του, μπορεί να ακούγεται από το χάραμα, μέχρι και τις νυχτερινές ώρες, ιδίως αν υπάρχουν φώτα στις πόλεις, αλλά διαφοροποιείται ανάλογα με την εποχή. Το φθινόπωρο ακούγεται σαφώς πιο μελαγχολικό. Ο κοκκινολαίμης χρησιμοποιεί το κελαηδημά του ως ένα μέσο για να ορίζει την επικράτειά του. Το παράδοξο είναι ότι μετά την περίοδο αναπαραγωγής το ζευγάρι χωρίζει, και αν βρεθεί το ένα στην επικράτεια του άλλου, μετατρέπονται σε αντίπαλοι. Το θηλυκό είναι από τα σπάνια του είδους που κελαηδεί και αυτό προσπαθώντας να διεκδικήσει το χώρο που του ανήκει. Η επικράτεια του κάθε πουλιού φτάνει τα δέκα στέμματα, αλλά όταν παρατηρείται συνωστισμός επισκεπτών μειώνονται στα δύο στρέμματα. Το όμορφο αυτό πουλάκι μπορεί να γίνει ιδιαίτερα επιθετικό προς τα άλλα πουλιά του είδους του, τραυματίζοντάς τα στην προσπάθειά του να επιβιώσει ειδικά όταν οι συνθήκες είναι δύσκολες.

Το αδυσώπητο κρύο, η αδυναμία εύρεσης τροφής και τα διάφορα αρπακτικά πουλιά είναι οι κυριότεροι φυσικοί παράγοντες για την μεγάλη θνησιμότητα που παρατηρείται στα πουλάκια αυτού του είδους.

Ο τολμηρός του χαρακτήρας αλλά και η ομορφιά του τον έχουν καταστήσει πρωταγωνιστή σε πλήθος παιδικών βιβλίων και πάμπολλα ποιήματα έχουν γραφτεί για το γλυκύτατο κελάηδημα του.

2 Comments :, more...

Κιτρινοσουσουράδα

by on Ιουν.19, 2009, under MP3, Ήχοι της Φύσης, Πουλιά, Φωτογραφία

Κιτρινοσουσουράδα

Yellow Wagtail
Επιστημονική ονομασία: Motacilla Flava
Κατηγορία: Στρουθιόμορφα (Passeriformes)
Οικογένεια: Σεισοπυγίδες (Motacillidae)

Η Κιτρινοσουσουράδα έχει πράσινη ράχη και κίτρινη κοιλιά.
Είναι η πιο «κίτρινη» σουσουράδα και φωλιάζει σε λίμνες και άλλους υγρότοπους. Είναι η μόνη από τα τρία είδη που το χειμώνα εγκαταλείπει εντελώς την Ευρώπη και ξεχειμωνιάζει στην Αφρική. Στο Πάρκο εμφανίζεται κατά την μετανάστευση (από τέλη Μαρτίου έως το Μάιο και από τον Αύγουστο έως το Σεπτέμβριο). Προτιμά να τρέφεται σε λιβάδια. Συχνά αναζητά στο γρασίδι έντομα που ξεπετάγονται από τα διάφορα μεγάλα ζώα. Έτσι τη βλέπουμε να γυρίζει με τόλμη ανάμεσα στα πόδια προβάτων και αγελάδων που βόσκουν.

[nggallery id=9]
[autoGrid directory="Birds_gallery/wagtailyellow"]

Οι φωτογραφίες είναι των Markus Varesvuo, Tomi Muukkonen, Jari Peltomaki και Arto Juvonen .

Download (δείγμα φωνής Κιτρινοσουσουράδας).

Leave a Comment :, more...

Σταχτοσουσουράδα

by on Ιουν.18, 2009, under MP3, Ήχοι της Φύσης, Πουλιά, Φωτογραφία

Σταχτοσουσουράδα

Grey Wagtail
Επιστημονική ονομασία: Motacilla Cinerea
Κατηγορία: Στρουθιόμορφα (Passeriformes)
Οικογένεια: Σεισοπυγίδες (Motacillidae)

Η Σταχτοσουσουράδα έχει γκρι ράχη και κίτρινη κοιλιά.
Είναι η πιο κομψή σουσουράδα, με την πιο μακριά ουρά. Φωλιάζει κοντά σε τρεχούμενα νερά. Της αρέσουν ιδιαίτερα τα ορεινά ποτάμια με τις άφθονες πέτρες και τα πλατάνια. Το χειμώνα εμφανίζεται στις ακτές της θάλασσας και μέσα στις πόλεις. Λίγα άτομα ξεχειμωνιάζουν στο Πάρκο, όπου προτιμούν να ψάχνουν τροφή κοντά στο νερό.

[nggallery id=7]
[autoGrid directory="Birds_gallery/wagtailgrey"]

Οι φωτογραφίες είναι των Markus Varesvuo και Tomi Muukkonen.

Download (δείγμα φωνής Σταχτοσουσουράδας).

Σχόλια κλειστά :, more...

Looking for something?

Use the form below to search the site:

Still not finding what you're looking for? Drop a comment on a post or contact us so we can take care of it!

Blogroll

A few highly recommended websites...