ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΘΑΣ

Λίστα Θεατρικών Έργων

Δημήτρης Ψαθάς

Για να ακούσετε το θεατρικό έργο, πατήστε πάνω στον τίτλο της ηχογράφησης.

Λιστα Ηχογραφησεων

Λίγα λόγια για τον Συγγραφέα:

Ο Δημήτρης Ψαθάς (1907-1979), υπήρξε Έλληνας δημοσιογράφος, χρονογράφος, ευθυμογράφος,και θεατρικός συγγραφέας.

Καταγόταν από την Τένεδο και γεννήθηκε στη Τραπεζούντα του Πόντου τον Οκτώβριο του 1907 και το 1923 μετά το τέλος της μικρασιατικής εκστρατείας εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου τελειώνοντας τις σπουδές του αφιερώθηκε τόσο στη δημοσιογραφία και ιδιαίτερα στην ευθυμογραφία όσο και στο θέατρο.
Εργάστηκε στις εφημερίδες «Ελεύθερο Βήμα», σε ηλικά 18 ετών, όπου άρχισε να δημοσιογραφεί στο δικαστικό ρεπορτάζ. Ακολούθησαν τα «Αθηναϊκά Νέα», για πολλά χρόνια στα «Νέα» ως χρονογράφος και τελευταία στην «Ελευθεροτυπία».

Το 1937 εξέδωσε το πρώτο του χιουμοριστικό βιβλίο με τον τίτλο «Η θέμις έχει κέφια» και τον επόμενο χρόνο το δεύτερο βιβλίο του «Η Θέμις έχει νεύρα».
Το έργο που τον έκανε όμως πανελλήνια γνωστό ήταν το «Μαντάμ Σουσού».
Τα θεατρικά του έργα, κωμωδίες, παίχτηκαν απ΄ όλους σχεδόν τους θιάσους της Αθήνας και με τους καλλίτερους έλληνες ηθοποιούς.
Σπουδαιότερα εξ αυτών ήταν: «Το στραβόξυλο» (1940), «Ο εαυτούλης μου» (1941), «Οι ελαφρόμυαλοι» (1942), «Μαντάμ Σουσού» (1942), «Σκίτσα της εποχής» (1944), «Φον Δημητράκης» (1947), «Η ζωή μου είναι ωραία» (1952), Ζητείται ψεύτης (1953), «Μικροί Φαρισαίοι» (1954), «Ο φαύλος κύκλος» (1954), «Ένας βλάκας και μισός» (1956), «Προς Θεού μεταξύ μας» (1957), «Φωνάζει ο κλέφτης» (1958),«Εταιρεία θαυμάτων» (1959), «Η Μαίρη τα λέει όλα» (1960), «Εξοχικόν κέντρον ο Έρως» (1960), «Εμπρός να γδυθούμε» (1962), η «Χαρτοπαίχτρα» (1963), «Ξύπνα Βασίλη» (1965), ο «Αχόρταγος» (1966), «Ο Κουτσομπόλης» (1968), «Προίκα μου αγαπημένη» (1968), «Οι ατίθασοι» (1970), «Ο αφελής» (1973), «Το ανθρωπάκι» (1974) κ.α. Έγραψε επίσης χρονικό από την ζωή του, τους διωγμούς και την αντίσταση της ιδιαίτερης πατρίδας του, το «Γη του Πόντου». Τελευταία του βιβλία ήταν «Σε ήχο πλάγιο» (1973) και «Μαίηντ ιν Αμέρικα».

Υπήρξε σύμβουλος της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων καθώς και μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ).
Μιλούσε αγγλικά και γαλλικά. Ήταν κάτοικος Φιλοθέης.

Πέθανε στις 13 Νοεμβρίου του 1979.

Λίγα λόγια για τα ηχογρφημένα έργα:

Με τον «Αχόρταγο», όπως αναφέρει ο Ψαθάς στον πρόλογό του για το πρόγραμμα της πρεμιέρας του έργου τον Οκτώβριο του 1966, «δεν θέλησα να προσφέρω τις δύο ευχάριστες ώρες στο θεατρόφιλο κοινό, αλλά και κάτι παραπέρα: έναν ανθρώπινο τύπο, αντιπροσωπευτικό του είδους εκείνου των συνανθρώπων μας, που όσα και ν' αποκτήσουν δεν χορταίνουν και πάντα αγωνιούν για κάτι άλλο, πιστεύοντας ίσως και οι ίδιοι, ότι όλο και λίγο παραπέρα, βρίσκεται η ευτυχία τους».

Αυτή η αγωνία του ανθρώπου δεν αλλάζει στη διάρκεια των χρόνων. Χαρακτηριστικό και του μέσου σύγχρονου ανθρώπου, συντελεί στο να διατηρεί, το γραμμένο πριν από τόσα χρόνια χρόνια έργο του Ψαθά, την εφηβική του φρεσκάδα.

Ο Aχόρταγος.
Κωμωδία σε τρεις πράξεις και έξη εικόνες.

Ο Aχόρταγος του έργου, είναι ο Χρήστος ο οποίος έχει φτάσει σε τέτοια κατάσταση όπου το μόνο που έχει απόλυτη ανάγκη είναι το φαγητό. Απελπισμένος και θέλοντας να αυτοκτονήσει πέφτει μπροστά σε ένα αυτοκίνητο που οδηγεί η πλούσια δεσποινίδα, Ντίνα Καπάνταη. Η Ντίνα θέλοντας να αποζημιώσει τον Χρήστο του δίνει την διεύθυνση του εργοστασίου του πατέρα της Μιχάλη Καπάνταη. Όταν πάει ο Χρήστος στο εργοστάσιο προσλαμβάνεται από τον Καπάνταη υπογράφοντας όμως ένα χαρτί που του εξασφαλίζει μεν το φαγητό, αλλά του απαγορεύει να δημιουργήσει οικογένεια.

Όμως αφού ο Χρήστος γέμισε το στομάχι του, δέχτηκε την επίσκεψη του Θεού Έρωτα, στο πρόσωπο της άλλης κόρης του Καπάνταη, της Λένας. Αποφασίζουν να παντρευτούν αλλά χάνουν την υποστήριξη του Μιχάλη, ο οποίος είναι αντίθετος σε αυτόν τον γάμο. Αφού περνάει ένας χρόνος από τον γάμο τους και έχοντας εντωμεταξύ παντρευτεί και η Ντίνα με τον Τόνη, ο Καπάνταης τους δέχεται πίσω μετά από μια μπλόφα της αδερφής του Ασπασίας.
Ένας αχόρταγος δεν ικανοποιείται όμως ποτέ. Ο Χρήστος θα θελήσει να πάρει και την διεύθυνση του εργοστασίου όταν ο Μιχάλης αποφασίζει να αποσυρθεί. Αλλά μην νομίζετε ότι σταματάει η ακόρεστη «πείνα» του Χρήστου εκεί. Υπάρχει και η θέση του πρωθυπουργού της χώρας. Γιατί όχι; Εξάλλου ένας αχόρταγος δεν ικανοποιείται ποτέ.

  • ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ: Δημήτρης Νικολαΐδης
  • ΡΑΔΙΟΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Δημήτρης Νικολαΐδης
  • ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιάννης Ζουγανέλης
  • Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Μιχαλόπουλος, Σούλη Σαμπάχ, Νανά Νικολάου, Βάσια Τριφύλλη, Γιάννης Σμυρναίος, Γιώργος Γεωγλερής, Μάρκος Λεζές, Κώστας Νταλιάνης, Ντίνος Δουλγεράκης, Νόρα Λιάμη, Δημήτρης Κοντογιάννης, Ηλίας Λογοθέτης, Χρήστος Χρυσάφης, Πόπη Κόντου, Δώρα Φύτιζα.
  • ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΗΧΩΝ: Γίτσα Βαλμά
  • ΡΥΘΜΗΣΗ ΗΧΟΥ: Θόδωρος Γεωργακόπουλος
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 45 λεπτά

Η τρελή κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά γραμμένη ακριβώς πριν από 74 χρόνια, το 1941, εξακολουθεί να είναι σήμερα επίκαιρη όσο ποτέ, καθώς διεισδύει στην ψυχοσύνθεση του Νεοέλληνα, που δεν βάζει κανέναν και τίποτε πάνω από τον εαυτό του και είναι πρόθυμος να πατήσει επί πτωμάτων, προκειμένου να ικανοποιήσει τα θέλω του.
Μπορεί να ακούγεται πικρό, ωστόσο ο μεγάλος μάστορας Δημήτρης Ψαθάς μπορεί και αποκαλύπτει την κωμική πλευρά του εγωισμού, μέσα από ξεκαρδιστικές καταστάσεις και στιγμιότυπα που όλοι μας έχουμε ζήσει (αν δεν ήμασταν οι πρωταγωνιστές τους).

Πλοκή:
Ο Γιάγκος Αγγελής, διευθυντής ενός εργοστασίου, είναι ο τύπος του κλασικού φίλαυτου. Ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του, ενώ είναι αρραβωνιασμένος, εδώ και πέντε χρόνια, με την Ελένη την οποία δεν λέει να παντρευτεί.
Ταυτόχρονα συνδέεται ερωτικά με την τσαχπίνα γραμματέα του, τη Λιλή, την οποία θέλει να παντρέψει μ’ έναν άβουλο υπάλληλό του, για να την έχει του χεριού του. Όταν μαθαίνει ότι η κυρία Παπαγεωργίου, η χήρα του ιδιοκτήτη του εργοστασίου, σκοπεύει να ξαναπαντρευτεί, δεν διστάζει να θέσει υποψηφιότητα. Όμως, ο υπέρμετρος εγωισμός του και η ανεύθυνη συμπεριφορά του, τον οδηγούν στην πλήρη απομόνωση, καθώς τον εγκαταλείπουν οι πάντες.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο πρωτότυπος τίτλος του έργου, που γράφτηκε για το θεατρικό σανίδι, ήταν «Η Αυτού Εξοχότης Εγώ». Ωστόσο διαπιστώνουμε , διαβάζοντας την εργογραφία του Ψαθά, ότι η πρώτη έκδοσή σε βιβλίο είχε τον τίτλο «Ο ΕΑΥΤΟΥΛΗΣ ΜΟΥ» και που έκτοτε επικράτησε.
Μ' αυτόν τον τίτλο γυρίστηκε ταινία από τον Ορέστη Λάσκο το 1964 με τους: Γιώργο Κωνσταντίνου, Άννα Μαντζουράνη, Λάμπρο Κωνσταντάρα, Μιράντα Μυράτ, Θανάση Μυλωνά, Μπεάτα Ασημακοπούλου. Η θέση που πήρε η ταινία από εισπρακτικής πλευράς -με βάση τα εισιτήρια της πρώτης προβολής- ήταν η 52η στις 92 ταινίες εκείνης της χρονιάς, κόβοντας 80.053 εισιτήρια. Βλέπετε και πολλές ελληνικές ταινίες έβγαιναν τότε και εμπορικά πήγαιναν πολύ καλά. Η χρυσή εποχή του ελληνικού σινεμά.

Στο ραδιόφωνο μεταφέρθηκε πολύ αργότερα το 1976 με τον ίδιο τίτλο «Ο ΕΑΥΤΟΥΛΗΣ ΜΟΥ».

  • ΡΑΔΙΟΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Βίκτωρας Παγουλάτος
  • ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Λίτσα Παρισάκη
  • Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Γκιωνάκης, Γιάννης Παπαθανάσης, Πόλυ Βασιλείου, Χαριτίνη Καρόλου, Σταύρος Ξενίδης, Νίκος Απέργης, Αγγέλα Καζακίδου, Όλγα Πολίτου, Στέλιος Δρίβας, Άννα Ραζή, Δήμος Σταρένιος.
  • ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΗΧΩΝ: Γίτσα Βαλμά
  • ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Βασίλης Καράς
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 55 λεπτά

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΜΑΝΤΑΜ ΣΟΥΣΟΥ

Η «Μαντάμ Σουσού» αποτελεί το μοναδικό ανέκδοτο θεατρικό κείμενο του Ψαθά που γράφτηκε το 1942 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από την κυρία Κατερίνα –Κατερίνα Ανδρεάδη– (Σουσού) και τον Αιμίλιο Βεάκη (Παναγιωτάκη), με τον Σπύρο Μουσούρη στο ρόλο του Καντακουζηνού.
Η παράσταση σημείωσε πρωτοφανή θρίαμβο μέσα στην ιταλογερμανική κατοχή. Το ρόλο της Σουσούς στο θέατρο ερμήνευσαν επίσης η Μαίρη Αρώνη (1946) και η Άννα Παναγιωτοπούλου (1998), στον κινηματογράφο η Μαρίκα Νέζερ (1948), στο ραδιόφωνο η Γεωργία Βασιλειάδου (1950) και στην τηλεόραση η Άννα Παϊταζή (1972) και η Άννα Παναγιωτοπούλου (1983). Εκτός από τον Αιμίλιο Βεάκη, εξίσου σπουδαίοι ηθοποιοί ερμήνευσαν και το ρόλο του Παναγιωτάκη: Κώστας Ραυτόπουλος (1946), Βασίλης Λογοθετίδης (1948), Ιάκωβος Ψαρράς (1972), Θανάσης Παπαγεωργίου (1982) και Σταύρος Παράβας (1998).

Ο Δημήτρης Ψαθάς παρουσίασε τη «Μαντάμ Σουσού» αρχικά ως ευθυμογράφημα σε συνέχειες στις στήλες του προπολεμικού εβδομαδιαίου περιοδικού «Θησαυρός» (1939-1941) με τίτλο «Βίος και πολιτεία της Μαντάμ Σουσούς». Αργότερα έκανε μία συρραφή των αυτοτελών περιπετειών της και την εξέδωσε σε βιβλίο (1941), κατόπιν έγραψε το θεατρικό έργο (1942) και ακολούθησε η κινηματογραφική ταινία (1948) που δεν σώζεται στις μέρες μας. Στη συνέχεια, στις αρχές της δεκαετίας του ΄50 η «Μαντάμ Σουσού» παρουσιάστηκε στο ραδιόφωνο από τη Γεωργία Βασιλειάδου, για να ακολουθήσει το γνωστό τηλεοπτικό σίριαλ σε σενάριο πάντα του ίδιου του συγγραφέα (1972 και 1986).
Ως βιβλίο και θεατρικό έργο μεταφράστηκε και παίχτηκε σε πολλές χώρες του εξωτερικού, πάντα με την ίδια επιτυχία.

Όλοι καταλαβαίνουμε τί σημαίνει όταν λέμε για κάποια ότι είναι "Σουσού" ή ότι "σουσουδίζει". Αλλά αν ρωτήσουμε κάποιον τί ακριβώς είναι η Σουσού μπορεί και να δυσκολευτεί να πει τί είναι ακριβώς. Είναι μια φαντασμένη; Είναι μια ποιητική προσωπικότητα; Είναι μια δυστυχισμένη που προσπάθησε με κάθε τρόπο να κάνει τα όνειρά της πραγματικότητα; Είναι μια φτωχή που παριστάνει την πλούσια; Είναι μια χαζή που επιμένει να ζει σε έναν άλλο κόσμο; Είναι μια Ελληνίδα Μπλανς Ντιμπουά γραμμένη μια δεκαετία πριν ο Τένεσι Ουίλιαμς συλλάβει τη Μπλανς Ντιμπουά που όπως και η Αμερικάνα ξαδέρφη της "δεν την ενδιαφέρει ο ρεαλισμός αλλά η γοητεία" και της αρέσει "να φτιάχνει τα πράγματα καλύτερα απ’ ό,τι είναι"; Είναι μια τρελή για δέσιμο; Είναι μια γυναίκα που έπαιξε κι έχασε; Είναι μια ονειροπόλα ψυχή που αρνείται να προσγειωθεί στην πεζή πραγματικότητα; Όλα αυτά είναι η Μαντάμ Σουσού και ακόμα παραπάνω κι ο καθένας κρατάει στο μυαλό του αυτά που προτιμά, αυτά που γουστάρει, αυτά που του ταιριάζουν περισσότερο. Κι αυτά που εισπράττει βέβαια από την προσωπικότητα που αντιμετωπίζει είτε στις σελίδες ενός βιβλίου, είτε σε μια θεατρική σκηνή, είτε στην οθόνη, μεγάλη ή μικρή…

Η Μαντάμ Σουσού που για άλλη μια φορά θα δει να πέφτουν πάνω της τα φώτα της ράμπας και της δημοσιότητας, έχει μεγάλη ιστορία, μεγαλύτερη από κάθε άλλον τύπο που δημιουργήθηκε από το χέρι συγγραφέα στη νεότερη Ελλάδα κι ενώ πολύς κόσμος δεν το έχει συνειδητοποιήσει είναι γιατί η Σουσού τα τελευταία 70 χρόνια εμφανίζεται συνεχώς μπροστά του με άλλη μορφή και με την ίδια πάντα επιτυχία…

Ο Δημήτρης Ψαθάς αναφέρει: "Το όνομα Σουσού και το επίθετο σου-σουδισμός πολιτογραφήθηκαν ως γνωστόν στη γλώσσα μας και προβάλλουν ακόμα και στα γραφτά δημοσιογράφων και συγγραφέων, στις περιπτώσεις που χρειάζονται να υπογραμμισθούν θέματα μεγαλομανίας..." και περιγράφει την ηρωίδα του ως εξής: "Σουλούπι σπαρταριστό. Ύφος επιβλητικό. Μύτη λίγο στριφτή προς τα πάνω. Πόζα. Καπελάκι στην κορφή του κεφαλιού μ’ ένα κόκκινο φτερό που τινάζεται στα ύψη σαν πρόκληση στο σύμπαν. Ψηλή, ξερακιανή. Γυναίκα ή φαινόμενο; Κεφάλι προς τα πίσω. Το πηγούνι της ψηλά, η μύτη της ψηλότερα, το μάτι της στο χάος. Όποιος στέκεται μπροστά της νιώθει τον εαυτό του μέρμηγκα. Το βλέμμα της μόλις καταδέχεται να εγγίσει τα ορατά πράγματα του ταπεινού μας κόσμου κι όταν το κάνει παίρνει τόνους συγκατάβασης."

Ιάσονας Τριανταφυλλίδης

  • ΡΑΔΙΟΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Βίκτωρας Παγουλάτος
  • ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Αρίστη Γεωργοπούλου
  • ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΗΧΟΥ: Ζίνα Υφαντή
  • ΡΗΘΜΗΣΗ ΗΧΟΥ: Γρηγόρης Γίγας
  • ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Ντίνα Γιαννακού, Ειρήνη Κουμαριανού, Γιάννης Γκιωνάκης, Άννα Παϊταζή, Νίκος Παγκράτης, Θόδωρος Δημητρίεφ, Θόδωρος Κατσαδράμης, Κική Ρέππα, Σταύρος Ξενίδης, Στέλιος Δρίβας.
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 48 λεπτά

Οι «Μικροί Φαρισαίοι» γράφτηκαν το 1954 και θεωρούνται οι πιο πετυχημένοι ήρωες του κορυφαίου Δημήτρη Ψαθά. Το έργο αναδεικνύει την υποκρισία εκείνων που προσπαθούν να καλύψουν ένα σωρό «ανομήματα» - απιστίες καταχρήσεις, κλεψιές, λοβιτούρες κ.ά. - με τη φιλάνθρωπο συμμετοχή τους σε φιλόπτωχα ταμεία, σε ανάλογους συλλόγους, οργανώσεις κ.λ.π.
Ο πρωταγωνιστής κ. Ντελής, ηθικολόγος στο έπακρο, δίνει στον εαυτό του το δικαίωμα να απατά τη γυναίκα του με μια ωραία κυρία από το φιλόπτωχο ταμείο, να της κάνει πανάκριβα δώρα, ενώ ο σύζυγός της υποκρίνεται κι αυτός, κάνοντας ότι αγνοεί την πραγματικότητα.
Στο σύνολο των χαρακτήρων και των καταστάσεων, προστίθεται και ο Αριστείδης ο ατυχής, ένας αφελής νεαρός, που, με τις απανωτές γκάφες του, μπερδεύει τα πράγματα με ξεκαρδιστικό τρόπο.
Οι κριτικοί είχαν γράψει για την παράσταση: Η θεατρική δομή του έργου είναι τέλεια. Τα κωμικά περιστατικά διαδέχονται το ένα το άλλο, με έξυπνους διαλόγους, που δεν αφήνουν το θεατή να πλήξει ούτε στιγμή.
Μετά από λίγα χρόνια το θεατρικό κείμενο διασκευάστηκε από τους Νάσο Οικονομόπουλο και Μάριο Νούσια και το 1959 γυρίστηκε η ταινία με τίτλο «Να πεθερός, να μάλαμα» (από εκεί είναι και οι φωτογραφίες που υπάρχουν εδώ).

Το έργο, γράφτηκε το 1954 και είναι μια ξεκαρδιστική σάτιρα που καυτηριάζει σκανδαλώδεις κοινωνικές καταστάσεις, ίδιες και απαράλλαχτες μ’ αυτές που ταλαιπωρούν την Ελλάδα σήμερα.
Το έργο σημειώνει , πάντα όταν παίζεται, μεγάλη επιτυχία και από το κοινό και τους θεατρικούς κριτικούς θεωρείται το καλύτερο έργο του κορυφαίου Δημ. Ψαθά. Πρώτοι πρωταγωνιστές της κωμωδίας ήταν ο Μίμης Φωτόπουλος, ο Ντίνος Ηλιόπουλος και η Άννα Συνοδινού.
Ο Ψαθάς στους "Μικρούς Φαρισαίους" ξεπερνά τον εαυτό του σε κωμικά ευρήματα, και σε σπαρταριστές ανατροπές.

Ο Άγγελος Τερζάκης αναφέρει στην κριτική του για το έργο: "Ο μύθος, η πλοκή, οι κωμικές καταστάσεις που πολλαπλασιάζονται διαρκώς, τα ευρήματα και οι ανατροπές, πείθουν ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μιαν αληθινή επιτυχία. Ο Ψαθάς είναι απόλυτος κάτοχος της τεχνικής και άριστος δεξιοτέχνης. Ο οίστρος του είναι δροσερός και πηγαίος. Το χιούμορ του είναι ακατάβλητο".

  • ΡΑΔΙΟΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μιχάλης Μπούχλης
  • ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Αργυρώ Μεταχά
  • ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΗΧΟΥ: Ζίνα Υφαντή
  • ΡΗΘΜΗΣΗ ΗΧΟΥ: Γιάννης Καρμπέρης
  • ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Όλγα Τουρνάκη, Κώστας Παλιός, Σωτήρης Μουστάκας, Αντώνης Αντωνίου, Μίμης Φωτόπουλος, Άννα Συνοδινού, Γιάννης Γκιωνάκης, Κική Ρέππα, Καίτη Τριανταφύλλου, Νίτσα Τσαγανέα, Χρήστος Τσαγανέας, Γιώργος Πλούτης, Κώστας Καζάκος, Ελένη Κριτή.
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 30 λεπτά
  • ΡΑΔΙΟΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Βασίλης Ανδρεόπουλος
  • ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Καίτη Γκίλη Αλεξίου
  • ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΗΧΩΝ: Γίτσα Βαλμά
  • ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μιχάλης Μπαλής, Αγνή Βλάχου, Βίκη Βανίτα, Χρήστος Δαχτυλίδης, Μαρία Δημητριάδου, Γιάννης Βογιατζής, Μιράντα Φραγκουλάκη, Νίνα Καρέςλα, Νίκος Κούρος.
  • ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Στέλιος Μαυραπόστολος
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 30 λεπτά

Μια κωμωδία χαρακτήρων και κοινωνικής κριτικής, με αυθεντική ελληνικότητα στο ύφος, στη διαγραφή των τύπων, στις νοοτροπίες, στα κωμικά ευρήματα και στις ευφυέστατες συγκρούσεις των προσώπων. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί εύστοχη σάτιρα και χειρίζεται το διάλογο με θεατρική επιδεξιότητα. Η πρωτοτυπία του έργου στηρίζεται στη γρήγορη και εύρυθμη πλοκή, στην αληθοφάνεια των προσώπων και στην αμεσότητα του χιούμορ του. Κεντρική φιγούρα του έργου είναι ένας καλόκαρδος γκρινιάρης, δίπλα στον οποίο ο Ψαθάς τοποθετεί πρόσωπα του περιβάλλοντος του, με στόχο την πολυπρυσματική ανάλυση του πρώτου. Η νεαρή ανιψιά με τις ανώριμες ερωτοτροπίες, οι ρομαντικά ερωτευμένοι νεαροί, η ημιμάθεια του προπολεμικού υπαλλήλου και η διπρόσωπη υποκρισία των μεγαλοαστών, είναι θέματα που κυριαρχούν στο έργο και πλημμυρίζουν στα μεταπολεμικά χρόνια. To «Στραβόξυλο» είναι το πρώτο θεατρικό έργο του Δημήτρη Ψαθά κι' ανέβηκε από τον θίασο Αργυρόπουλου στις 16 Μαρτίου 1940, στό θέατρο της οδού Ιπποκράτους.

Το έργο διαδραματίζεται στη μεταπολεμική Αθήνα και γίνεται η αφορμή για ένα νοσταλγικό ταξίδι σε μια εποχή που η οικογένεια ακόμα συγκεντρώνεται γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και μας θυμίζει συνήθειες και αξίες που τείνουν να εξαφανιστούν στο σύγχρονο τρόπο ζωής των μεγαλουπόλεων. Μέσα από την αντιπαράθεση του συντηρητικού «στραβόξυλου» με την, μοντέρνων αντιλήψεων, ανιψιά του έρχεται στην επιφάνεια η αιώνια αντίθεση του παλιού με το καινούργιο, της συντήρησης με την πρόοδο και την ανανέωση για να φανεί ότι τελικά η αλλαγή είναι η μοιραία κατάληξη των πραγμάτων. Είναι η εποχή που κάνει την εμφάνισή της η τεχνολογία, με τη μορφή του ραδιοφώνου, το οποίο ο ήρωας αποδοκιμάζει ως κάτι ενοχλητικό που διαταράσσει την ησυχία του. Κι όλα αυτά μέσα από ένα μωσαϊκό αναγνωρίσιμων, οικείων ακόμη και σήμερα, προσώπων όπως ο γκρινιάρης Μαρουλής, γνωστός ως το «στραβόξυλο», η καπάτσα γυναίκα του, το νεαρό ερωτευμένο ζευγάρι με τις προοδευτικές αντιλήψεις κτλ.

Η υπόθεση του έργου:
Ένας ιδιόρρυθμος και γκρινιάρης άνθρωπος, ο Μαρουλής, με τη μουρμούρα του και τη γρουσουζιά του, δημιουργεί ένα ασφυκτικό περιβάλλον στην οικογένειά του. Η ολοήμερη παραμονή του στο σπίτι τις Κυριακές είναι ανυπόφορη αφού όλα του φταίνε, γκρινιάζει και για όλα έχει λόγο και άποψη, είναι ένα κανονικό στραβόξυλο. Όλοι λίγο έως πολύ τον έχουν συνηθίσει μέχρι που η εμφάνιση της ανιψιάς του, που φέρνει νέο πνεύμα στην οικογενειακή εστία, είναι η αφορμή για μια σειρά από ανατροπές, παρεξηγήσεις και κωμικές καταστάσεις.

  • ΡΑΔΙΟΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιάννης Γκιωνάκης
  • ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ηλέκτρα Παπακώστα
  • Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Γκιωνάκης, Άννα Παϊταζή, Λένα Παπαδοπούλου, Νίκος Τσούκας, Λιάνα Χατζή, Γιώργος Λέφας, Γιώργος Μοσχίδης, Πάνος Πουλιάκος, Τάσος Ράμψης, Μαρία Μοσχολιού, Θεοδώσης Ισαακίδης.
  • ΡΥΘΜΗΣΗ ΗΧΟΥ: Χριστίνα Σκάτζικα
  • ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Δημήτρης Φραγκουδάκης
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 52 λεπτά

Το έργο «Φαύλος Κύκλος» είναι μια φαρσοκωμωδία με εύστροφους διαλόγους, χιουμοριστικές και έξυπνες ατάκες. Γράφτηκε το 1955 και παίχτηκε με επιτυχία στις Αθηναϊκές θεατρικές σκηνές. Το 1966 ο Ψαθάς έγραψε το σενάριο της κινηματογραφικής ταινίας «Ο Αχόρταγος» που βασίζεται (με κάποιες αλλαγές) στο θεατρικό του έργο «Φαύλος Κύκλος»

Χρονολογία Ηχογράφησης, 11 Δεκεμβρίου 1961.
Πρώτη εκπομπή: 2 Φεβρουαρίου 1962.
Επαναληπτικές εκπομπές: 11 Ιανουαρίου 1976, 16 Φεβρουαρίου 1998.

  • ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΔΙΑΣΚΕΥΗ: Νατσούλη Ελένη
  • ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Θεοδωσιάδης Γιώργος
  • ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Τσαγανέας Χρήστος, Πέτσος Αλέκος, Φουρνιάδης Γιώργος, Αδαμόπουλος Χρήστος, Δημητριάδου Μαρία, Παπαναστασίου Νίκος, Μεριδιώτου Βάσω, Χριστογιαννόπουλος Νάσος, Ξενίδης Σταύρος, Τσαγανέα Νίτσα, Χωραφά Νάντια, Σοϊμίρη Γιώτα, Καλλιβωκάς Δημήτρης.
  • ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Κωσμάς Κώστας
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 13 λεπτά

Ο «Φον Δημητράκης», το κορυφαίο έργο του Δημήτρη Ψαθά, που γράφτηκε το 1946 μέσα στην περίοδο της κατοχής, είναι μια σπαρταριστή σάτιρα πάνω σ’ ένα επίκαιρο θέμα: Το πάθος για εξουσία.
«Τύποι προδοτών υπάρχουν πολλών λογιών» γράφει ο Δημήτρης Ψαθάς για τον ήρωά του. Ο Φον Δημητράκης δεν είναι ο στυγνός προδότης που τραβά τον δρόμο του με πλήρη συνείδηση του έργου του. Είναι ο κωμικοτραγικός Ρωμιός πολιτικάντης που τους ειρηνικούς καιρούς απέτυχε και γελοιοποιήθηκε οικτρά ζητώντας την ψήφο του λαού, κι όμως τον καίει πάντα ο καημός ν ανέβει. Έναν τέτοιο τύπο είχα υπ’ όψιν μου πάντα ν’ ανεβάσω στη σκηνή. Τοποθετώντας τον μέσα στην κατοχή, είχα όλη την ευκαιρία να τον αναπτύξω και να τον φωτίσω, γιατί τους ανθρώπους αυτούς που τον καιρό της ελεύθερης ζωής αποδοκίμασε και γελοιοποίησε ο λαός, ήρθε ν’ αποζημιώσει η μεγάλη ευκαιρία που παρουσιάστηκε. Τα Υπουργεία, τις Νομαρχείες και τους Δήμους, τα καβαλούσε ο καθένας, αρκεί να ήταν πρόθυμος να πουλήσει την ψυχή του στον διάβολο. Την πουλήσανε πολλοί που τους έκαιγε ο καημός της εξουσίας. Πρόσωπα απίθανα και γελοία χύμηξαν στ’ αξιώματα, την ώρα που ο Ελληνικός λαός αγωνιζότανε τον υπέρτατο αγώνα για τη λευτεριά του…».

Η υπόθεση εκτυλίσσεται σ’ ένα αστικό σπίτι της Αθήνας της Κατοχής του 1942. Ο Δημήτρης Χαρίτος είναι ένας αποτυχημένος και δειλός πολιτευτής,ο οποίος μέσα στην Κατοχή βρίσκει την ευκαιρία να πραγματοποιήσει το μεγάλο του όνειρο, να γίνει Υπουργός, συνεργαζόμενος όμως με τους Γερμανούς. Μέσα όμως στο σπίτι του και πίσω από την πλάτη του επικρατούν αντίθετες τάσεις. Η οικογένειά του σε αντίθεση με εκείνον αποτελείται από πατριώτες, ο γιός του είναι αντάρτης στα βουνά, η κόρη του λαμβάνει ενεργό μέρος στην αντίσταση, ενώ ο αδερφός του ο Λεωνίδας, δάσκαλος στο επάγγελμα, και αγωνιστής ανοίγει μέσα στην Κατοχή μπακάλικο, απ’ όπου διακινεί στα κρυφά πολεμοφόδια στους αντάρτες στο βουνό πίσω από την πλάτη του. Ο Δημητράκης καμαρώνει για την υπουργική του καρέκλα, μέχρι που έρχεται η στιγμή να πάρει μία μεγάλη απόφαση…

Πίσω από τη έξοχη κωμωδία χαρακτήρων του Δημήτρη Ψαθά, βρίσκεται σε όλη του την οξύτητα το τραγικό στοιχείο. Θίγεται το θέμα της εξάρτησης των ανθρώπων από την εξουσία, η επικινδυνότητα της αρρωστημένης φιλοδοξίας, ενώ παράλληλα τίθεται το δίλημμα αν οι επιλογές των ανθρώπων πρέπει να γίνονται σύμφωνα με τη συνείδηση ή με το συμφέρον. Η επιστροφή στη σκηνή του θρυλικού «Φον Δημητράκη», του κορυφαίου έργου του Ψαθά, συμπίπτει με μια εποχή που μοιάζει σε πολλά μ’ εκείνην που πρωτοεμφανίστηκε.

Το πρόσωπο του κεντρικού χαρακτήρα είναι "προιόν" μιας ανώμαλης και δραματικής περιόδου, μα ταυτοχρόνως διαχρονικό και πανανθρώπινο: ένας επικίνδυνος κακομοίρης με μίζερη συνείδηση, ένας εν δυνάμει Κάιν για ένα πινάκιο εξουσίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο μεγάλος Αιμίλιος Βεάκης ήταν ο πρώτος που έδωσε θεατρική πνοή στον Φον Δημητράκη με τον θίασο του, τους «Ενωμένους Καλλιτέχνες» το 1946.

Ένας εξαιρετικός θίασος καταξιωμένων ηθοποιών, έρχεται να αποδώσει με δεξιοτεχνία το σημαντικό αυτό έργο, που θα επιχειρήσει να επαναπροσδιορίσει την έννοια του ανθρωπισμού και να προτείνει αντίδραση κι αντίσταση σε όλα όσα θέλουν να μας μετατρέψουν σε άθυρμα στα σχέδια επίδοξων ''κατακτητών''. Αυτό που θεωρείται σίγουρο είναι ότι ο Δημητράκης, όλο και κάποιον πρωταγωνιστή της σύγχρονης πολιτικής εξουσίας θα θυμίσει σε όλους μας...

  • ΡΑΔΙΟΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Νίνος Δημόπουλος
  • ΜΟΥΣΙΚΗ: Ανακρέων Παπαγεωργίου
  • ΑΚΟΡΝΤΕΟΝ: Βαγγέλης Αποστολίδης
  • ΡΥΘΜΗΣΗ ΗΧΟΥ: Δημήτρης Πουλόπουλος
  • ΜΟΝΤΑΖ: Μίνος Μαμαγκάκης
  • ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Σταύρος Παράβας, Ελευθερία Σπανού, Βιβέτα Τσιούλη, Ουρανία Μπασλή, Ουρανία Μαμάη, Γιάννης Κάσδαγλης, Χλόη Λιάσκου, Μάκης Πανώριος, Τόλης Πολλάτος, Αντώνης Κουστελίδης, Θεοδώσης Ισαακίδης, Κώστας Χατζούδης.
  • ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: Δημήτρης Φραγκουδάκης
  • ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Βίκη Μουνδρέα
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 20 λεπτά

Το έργο γράφτηκε το 1958 και έγινε μεγάλη θεατρική επιτυχία από τον θίασο Μαίρης Αρώνη - Ντίνου Ηλιόπουλου - Διονύση Παπαγιαννόπουλου.
Στον κινηματογράφο παρουσιάστηκε το 1962 σε παραγωγή της Φίνος Φιλμς και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη, ο οποίος υπέγραφε με το όνομα του μοντέρ Ανδρέα Ανδρεαδάκη, λόγω του μεγάλου αριθμού ταινιών που είχε σκηνοθετήσει εκείνη τη χρονιά. Η ταινία με πρωταγωνιστές τη Ρένα Βλαχοπούλου, τον Ντίνο Ηλιόπουλο και τον Διονύση Παπαγιανόπουλο άφησε εποχή και έγινε τεράστια επιτυχία.
Τι κι αν μετρά 55 χρόνια ζωής; Το έργο φυσικά και παραμένει επίκαιρο, καθώς όπως έγραφε ο ίδιος ο Δημήτρης Ψαθάς «ποτέ δεν έλειψαν από τον κόσμο και από την Ελλάδα φυσικά οι ενάρετοι, οι τίμιοι πατριώτες και οι ψεύτικοι πατριδοκάπηλοι, που φυτρώνουν σαν τις τσουκνίδες μέσα στα λουλούδια».

Ένας φτωχός λογιστής, υπερβολικά έντιμος, ο Τιμολέων Λάμπρου, βρίσκει στο δρόμο ένα πορτοφόλι και χωρίς να το σκεφθεί, πάει κατευθείαν στο σπίτι του κατόχου του, στρατηγού εν αποστρατεία, για να το παραδώσει. Ο στρατηγός, εντυπωσιασμένος από την τιμιότητά του, τον διορίζει λογιστή στην εταιρεία του, όπου όπως αποδεικνύεται ότι γίνονται μεγάλες καταχρήσεις. Όταν τις ανακαλύψει, ο Λάμπρου που για να παίρνει θάρρος αναγκάζεται να πίνει, τις αποκαλύπτει στον στρατηγό, αλλά αντί για επιβράβευση βρίσκεται στη... φυλακή. Αιτία η σύζυγος του στρατηγού Λία που καλύπτει τον αδελφό της χωρίς να ξέρει ότι έχει καταχραστεί τα χρήματα του οργανισμού, κατηγορώντας το λογιστή για τρελό, απατεώνα και "εναντίον του συστήματος", κάτι που συνήθως κάνει το στρατηγό έξαλλο. Όταν όμως αντιληφθεί την πραγματικότητα, η Λία θα δώσει τη λύση αποκαλύπτοντας όλη την αλήθεια και βάζοντας τα πράγματα στη θέση τους.

  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Χρήστος Σιοπαχάς
  • ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Χρήστος Σιοπαχάς
  • ΡΥΘΜΗΣΗ ΗΧΟΥ: Μάκης Γίγας
  • ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Τζέση Παπουτσή, Λιάνα Χαλκιά, Κατερίνα Γιουλάκη, Αντώνης Αντωνίου, Γιάννης Γκιωνάκης, Μίμης Χρυσομάλης, Χρήστος Ζορμπάς, Δημήτρης Τζουμάκης, Πολύκαρπος Πολυκάρπου.
  • ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: Δημήτρης Φραγκουδάκης
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 36 λεπτά

Η κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά, η Χαρτοπαίχτρα, γράφτηκε το 1963, και πρωτοανέβηκε στην σκηνή από το θίασο της Κατερίνας (Ανδρεάδη), σημειώνοντας τον μεγαλύτερο αριθμό παραστάσεων, για εκείνα τα χρόνια.
Συγκεκριμένα παίχτηκε για τρεις περιόδους κι έκανε 720 παραστάσεις. Το 1964 μεταφέρεται στον κινηματογράφο, σε παραγωγή Φίνος Φίλμς, σκηνοθεσία Γ. Δαλιανίδη και μουσική Μ. Πλέσσα, και έρχεται τρίτη (σε εισπράξεις) ανάμεσα στις ταινίες της χρονιάς.
Πρόκειται για ένα από τα πιο πολυπαιγμένα έργα του Ψαθά.

"...Το μεγαλύτερο μέρος των γυναικών της αστικής τάξης παίζουν σήμερα χαρτιά -πάνδημη κατάντησε η χαρτοπαιξία εκεί όπου είναι λυμένα, κατά κάποιον τρόπο, τα βασικά προβλήματα της ζωής- υπάρχει συνεπώς αφθονία υλικού για την κωμωδία. Δεν είναι, όμως, αυτή η γενίκευση της γυναικείας χαρτοκατάνυξης που μου κίνησε το ενδιαφέρον, σήμερα, για την παθιασμένη χαρτοπαίχτρα. Εδώ και πολλά χρόνια είχα επισημάνει τον τύπο, το 1953 έδωσα ένα σκίτσο στην κωμωδία Φαύλος Κύκλος..." Δ. Ψαθάς.

Υπόθεση:
Η Αλέκα είναι τόσο παθιασμένη με τα χαρτιά, που δε λογαριάζει τίποτα μπροστά στο..."καρέ", και τα πάντα γύρω της φιλτράρονται μέσα από την εμμονή της με την χαρτοπαιξία. Ο άνδρας της, ο Ανδρέας, αγανακτισμένος από τη συμπεριφορά της γυναίκας του και την αδιαφορία της προς όλους και όλα, αποφασίζει να τη γιατρέψει μια και καλή από το πάθος της, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της ζήλιας. Είναι όμως ακόμα κι αυτό αρκετό για να συνεφέρει την χαρτόπληκτη Αλέκα;

  • ΡΑΔΙΟΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Στέλιος Παπαδάκης
  • ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ολυμπία Κυριακάκη Λουκίσσα
  • ΡΥΘΜΗΣΗ ΗΧΟΥ: Χριστίνα Σκάτζικα
  • ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Μαίρη Αρώνη, Νίκος Τζόγιας, Τζόλη Γαρμπή, Θάνος Καλλιώρας, Άννα Ανδριανού, Τάκης Βουλαλάς, Μιράντα Ζαφειροπούλου, Κώστας Καγξίδης, Κώστας Κουκάκης, Δημήτρης Τσούτσης, Χρήστος Βαλαβανίδης, Χρήστος Ζορμπάς, Γιώργος Τσιτσόπουλος, Γιώργος Παρτσαλάκης, Σταύρος Ζαλμάς, Τζέση Παπουτσή, Σοφία Κακαρελίδου.
  • ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: Δημήτρης Φραγκουδάκης
  • ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Βίκη Μουνδρέα Ποντίκα
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 52 λεπτά

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΤΕ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ| Αλλαγή Κατηγορίας

Μιχαήλ Χουρμούζης

Ο Μιχαήλ Χουρμούζης είναι γνωστός στο χώρο τις λογοτεχνίας, κυρίως για τις θεατρικές του κωμωδίες.

ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ασημάκης Γιαλαμάς

Ο Ασημάκης Γιαλαμάς του Αθανασίου, υπήρξε δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος.

ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ιάκωβος Καμπανέλλης

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης του Στεφάνου ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος και ακαδημαϊκός.

ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΨΗΦΙΑΚΑ ΟΜΙΛΟΥΝΤΑ ΒΙΒΛΙΑ