ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ

Λίστα Θεατρικών Έργων

Ιάκωβος Καμπανέλλης

Για να ακούσετε το θεατρικό έργο, πατήστε πάνω στον τίτλο της ηχογράφησης.

Λιστα Ηχογραφησεων

Λίγα λόγια για τον Συγγραφέα:

Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης του Στεφάνου ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, δημοσιογράφος και ακαδημαϊκός.
Γεννήθηκε στη Νάξο στις 2 Δεκεμβρίου 1921. Το 1935 η οικογένειά του έρχεται για μόνιμη εγκατάσταση στην Αθήνα. Εργάζεται το πρωί και το βράδυ σπουδάζει τεχνικό σχέδιο στη Σιβιτανίδειο Τεχνική Σχολή. Το 1943 συνελήφθη από τους Γερμανούς και οδηγήθηκε και κρατήθηκε στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν μέχρι το 1945, οπότε και απελευθερώθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις.

Όταν γυρίζει στην Ελλάδα, οι παραστάσεις του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, το χειμώνα του 1945-46, τον συναρπάζουν... «εκεί ανακάλυψα τον εαυτό μου και τον προορισμό μου». Θα προσπαθήσει να γίνει ηθοποιός, ελλείψει όμως γυμνασιακού απολυτηρίου δεν θα γίνει αποδεκτός από το Εθνικό Θέατρο. Έτσι αφοσιώνεται στο γράψιμο. Τον Καμπανέλλη ανακάλυψε ο Αδαμάντιος Λεμός. Το πρώτο θεατρικό έργο του ήταν ο Χορός πάνω στα στάχυα, που παρουσιάστηκε τη θερινή θεατρική περίοδο 1950 από τον θίασο Λεμού στο Θέατρο «Διονύσια» της Καλλιθέας.

Τον Οκτώβριο του 1981 τοποθετήθηκε στη θέση του διευθυντή ραδιοφωνίας της ΕΡΤ.
Από τα θεατρικά του έργα τα πλέον γνωστά είναι Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια, Έβδομη μέρα της δημιουργίας, "Η Αυλή των θαυμάτων", "Ηλικία της νύχτας", "Παραμύθι χωρίς όνομα", "Γειτονιά των Αγγέλων", "Βίβα Ασπασία", "Οδυσσέα γύρισε σπίτι", "Αποικία των τιμωρημένων", "Το μεγάλο μας τσίρκο", "Ο εχθρός λαός" και "Πρόσωπα για βιολί και ορχήστρα".

Έγινε ακαδημαϊκός το 1999, στη νέα έδρα του Θεάτρου της Ακαδημίας Αθηνών. Του απονεμήθηκε το παράσημο του Ανώτερου Ταξιάρχη του τάγματος του Φοίνικα.
Βρισκόταν νοσηλευόμενος σε μονάδα εντατικής θεραπείας μετά από επιπλοκή λόγω της νεφροπάθειας από την οποία έπασχε.
Απεβίωσε στις 29 Μαρτίου 2011, λίγες μέρες μετά το θάνατο της γυναίκας του Νίκης.

"Στο σημαντικότερο έργο της μεταπολεμικής ελληνικής δραματουργίας, ο Ιάκωβος Καμπανέλλης κατορθώνει να ξεπεράσει το σκόπελο της ηθογραφίας και να διεισδύσει βαθιά στην ανθρώπινη ψυχή. Με το συγγραφικό του ένστικτο καταγράφει μοναδικά τα στοιχεία που συνθέτουν την εικόνα της πατρίδας και τις πτυχές του ελληνικού χαρακτήρα, ενώ παράλληλα, με το εμβληματικό σύμβολο της αυλής, πετυχαίνει να αναδείξει τη δύναμη και τα χαρακτηριστικά μιας συλλογικής εμπειρίας που, αν και κλονίστηκε από το σύγχρονο τρόπο ζωής, παραμένει ένα θεμελιακό στοιχείο της ελληνικής κοινωνίας." Κ. Γεωργουσόπουλος

Λίγα λόγια για τα ηχογρφημένα έργα:

Τα έργα, "Η Έβδομη μέρα της Δημιουργίας"(1956, Β' Σκηνή Εθνικού Θεάτρου), "Η Αυλή των θαυμάτων" (1957, Θέατρο Τέχνης), και "Η ηλικία της νύχτας" (1959, Θέατρο Τέχνης), είναι μια τριλογία που εγκαινιάζει μια νέα, γνήσια ελληνική περίοδο στο νεοελληνικό θέατρο, χωρίς όμως να είναι αποκομμένη από την παράδοση. Είναι η συνέχειά της. Η ωριμότερη "ενηλικίωση" του Καμπανέλλη συντελείται μέσα στην τραγικότερη εικοσιπενταετία του νεότερου ελληνισμού. Ο συγγραφέας είναι ο τυπικός εκπρόσωπος της γενιάς του.
Εδώ, παρουσιάζεται το πρώτο έργο αυτής της τριλογίας, "Η Έβδομη μέρα της Δημιουργίας", το οποίο ηχογραφήθηκε για το ραδιόφωνο το 1987. Η σκηνοθεσία είναι του συγγραφέα, ο οποίος και προλογίζει ο ίδιος το έργο του.

Η Υπόθεση:
Το έργο αναφέρεται στις αρχές της δεκαετίας του '50, σε παλιά γειτονιά της Αθήνας.
Ο Αλέξης παντρεύεται την αγαπημένη του Χριστίνα, η οποία ζη στον κόσμο της, συνδυάζοντας ανύπαρκτα πρόσωπα, με το παρελθόν. Ο Αλέξης έχει σπουδάσει σχέδιο, και στην αναζήτηση δουλειάς, αρνείται να συμβιβαστεί με την άσχημη πραγματικότητα, και να δεχτεί κάποια δουλειά που δεν έχει σχέση μ’ αυτό που σπούδασε. Η Έλλη, η αδερφή της Χριστίνας κι ο πατέρας του Αλέξη, προσπαθούν να τους προσγειώσουν. Όταν ο Αλέξης παρουσιάζει σε κάποιο εργοστάσιο την μακέτα μιας ιδέας του, δεν είναι έτοιμος να δεχτεί την απόρριψη. Έτσι αποκρύπτει την αποτυχία του και λέει στους δικούς του πως τον προσέλαβαν στη θέση του διευθυντού, όμως η Χριστίνα τελικά το ανακαλύπτει. Ο Αλέξης αναγκάζεται να δουλέψει στην οικοδομή, γιατί τα χρέη του πατέρα του τους απειλούν με έξωση. Ένα ατύχημα όμως στην οικοδομή που δουλεύει, στέκεται μοιραίο για τη ζωή του.

Όταν στο τέλος του 1955, ο Ι. Καμπανέλλης υποβάλλει το έργο του στο Εθνικό, ο γενικός διευθυντής Αιμίλιος Χουρμούζιος λέει στον τύπο: «Βρήκα επιτέλους το έργο με το οποίο μπορεί να ξεκινήσει η Δεύτερη Σκηνή». Τον Ιανουάριο του 1956 γίνεται η παράσταση του έργου και τα εγκαίνια της δεύτερης σκηνής του Εθνικού (σημερινή Νέα Σκηνή).

  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ιάκωβος Καμπανέλλης
  • ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ: Βασίλης Τενίδης
  • ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΜΟΥΣΙΚΗΣ: Νίκος Χανιώτης
  • ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Τάσος Παπαδάκης, Ευδοκία Σουβατζή, Γιάννης Νικολόπουλος, Έρση Μαλικένζου, Τάσος Παλαντζίδης, Βασίλης Παπαβασιλείου, Δημήτρης Λιγνάδης, Άννα Κουρή, Γιάννης Δεγαΐτης, Ναταλία Αλκαίου, Γιώργος Σταμάτης, Γιάννης Σταματάκης, Γιώργος Τσιτσόπουλος.
  • ΡΥΘΜΗΣΗ ΗΧΟΥ: Δημήτρης Πουλόπουλος
  • ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: Βίκη Μουνδρέα
  • ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1987
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 33 λεπτά
Έγινε κινηματογραφική ταινία, το 1966.

Η "Αυλή των Θαυμάτων", το δεύτερο έργο της τριλογίας του Ιάκωβου Καμπανέλλη, είναι ένα νεοελληνικό θεατρικό έργο, που πρωτοπαρουσιάστηκε στις 18 Ιανουαρίου1957 από το Θέατρο Τέχνης σε σκηνοθεσία του ιδίου του συγγραφέα. Θεωρείται ένα από τα έργα που σημάδεψαν την πορεία του Ελληνικού Θεάτρου. Σήμερα, 58 χρόνια μετά τη συγγραφή του, διατηρεί ακόμα μέρος της πρώτης του φρεσκάδας κι ανεβαίνει συχνά σε θεατρικές σκηνές επαγγελματικών, και μη, θιάσων.

Τα θεατρικά δρώμενα εξελίσσονται σε μια λαϊκή γειτονιά της Αθήνας, σε εποχή σύγχρονη με τη συγγραφή του έργου, τη δεκαετία του 1950. Στα δωμάτια μια αυλής, στο συνοικισμό του Βύρωνα, κατοικούν άτομα και οικογένειες που ανήκουν στη λαϊκή τάξη, έχουν όμως διαφορετική προέλευση. Ο γερο-Ιορδάνης με τη γυναίκα του και τα παιδιά του είναι Μικρασιάτες πρόσφυγες. Η κυρά Αννετώ, χήρα με κόρη παντρεμένη στην Αγγλία. Ο Στέλιος, Αθηναίος ονειροπόλος με πολλές αδυναμίες, και η γυναίκα του Όλγα γεννημένη στην προεπαναστατική Ρωσία. Η Βούλα κι ο Μπάμπης, αντρόγυνο που εναλλάσσει τα χαϊδολογήματα με τα μαλλιοτραβήγματα. Η Μαρία, γυναίκα ναυτικού που τη βασανίζει η μοναξιά της. Η Ντόρα, νέα γυναίκα ανύπαντρη που όμως δεν ξέρει τι θα πει μοναξιά. Στους παραπάνω ένοικους θα προστεθεί αργότερα και ο Στράτος, υδραυλικός στο επάγγελμα, που θα σηκώσει τρικυμία στο αισθηματικό τέλμα της μικρής "αυλικής" κοινωνίας.

Ο Ι.Καμπανέλλης, στο Σημείωμα του για την παράσταση στο Θέατρο Τέχνης (1957-58), λέει τα εξής:
Αν με ρωτούσε κανείς τί θα ήθελα, σαν συγγραφέας, θα του απαντούσα "Να γράψω έργα με όσο το δυνατόν γνησιότερη την προέλευσή τους από τον τόπο μας". Κι αν με ξαναρωτούσαν ποια είναι η φιλοδοξία μου στο θέατρο, θά 'λεγα πως θά ήθελα, με μια σειρά από θεατρικά έργα, ν' ανακαλύψω τον Έλληνα σαν σύγχρονο άνθρωπο. Θέλω να πω, ν' ανακαλύψω τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων του τόπου μου και του καιρού μου, μέσα από την πρόσκαιρη έκφραση της σχέσης τους με τη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα.
Η "Αυλή των Θαυμάτων" βασίζεται στην έλλειψη σταθερότητας και σιγουριάς, που χαρακτηρίζει τη ζωή του Έλληνα. Η αστάθεια αυτή, όσο γνώριμη σε όλους μας, αρχίζει από το αλλοπρόσαλλο κλίμα μας, τη "στρατηγική" γεωγραφική μας θέση, τη φτώχεια του τόπου μας, και τελειώνει στην ιδιωτική μας οικονομία. Όλα στην Ελλάδα ανεβοκατεβαίνουν πολύ εύκολα, κυλούν, φεύγουν, κι η συνηθισμένη λαχτάρα του Ρωμιού είναι να στεριώσει κάπου, να σιγουρέψει κάτι. Η λαϊκή τάξη εκφράζει πάντα με πιότερη γνησιότητα τα χαρακτηριστικά της ζωής, γι'αυτό δεν είναι τυχαίο που τοποθέτησα το έργο στο χώρο της. Η ρευστότητα στις συνθήκες ζωής του Έλληνα, η μεσογειακή του ιδιοσυγκρασία και μια έμφυτη αντίσταση στις δυσκολίες, μια αισιοδοξία, του διαμορφώνουν ένα χαρακτήρα που δεν έχει στέρεα σύνορα, δεν μπορείς εύκολα να τον καθορίσεις. Μέσα στο ίδιο άτομο βλέπεις να γεννιούνται τα πιο αντίθετα μεταξύ τους αισθήματα, που καλύπτουν όλη την κλίμακα από το καλό ως το κακό - κι αντιστρόφως - μαι διαρκής δηλαδή αποκάλυψη ψυχικού πλούτου, μια σειρά από μικρά θαύματα. Στην "Αυλή των Θαυμάτων" προσπάθησα να μη σταθώ στην εξωτερική έκφραση αυτής της σχέσης του ανθρώπου με τον κοινωνικό του περίγυρο. Προσπάθησα να δω πώς, κι ίσαμε ποιο βαθμό, αυτός ο παράγοντας υποχρεώνει τον συγκεκριμένο άνθρωπο, τον Έλληνα, να λειτουργήσει σαν εσωτερικός μηχανισμός. Στήριξα το έργο σ'ένα μύθο, που θα μου πρόσφερε τα εξωτερικά, τυπικά χαρακτηριστικά μιας ενότητας, αλλά σε μια διαδοχή από απλά, καθημερινά περιστατικά, που συνθέτουν μιαν εικόνα της ελληνικής πραγματικότητας και μέσα σ'αυτά, δοκίμασα να βρω ό,τι μόνιμο και ουσιαστικό στοιχείο ζωής. Κατά τον ίδιο τρόπο θέλησα ώστε τα πρόσωπα, με τις καθημερινές τους, φαινομενικά ασήμαντες αντιδράσεις, που θα τα τοποθετούσανε και πιο ξεκάθαρα μέσα στην εποχή τους, ν'αποκαλύπτανε κι έναν καθολικότερο άνθρωπο. Γράφοντας αυτό το σημείωμα, δεν είχα την πρόθεση, ούτε να προκαταβάλω, ούτε και να εξηγήσω το έργο μου. Δοκίμασα μόνο να σημειώσω ένα μέρος από τις επιδιώξεις μου, που θα διευκολύνουν το θεατή να δει πιο καθαρά τις προθέσεις του συγγραφέα.

  • ΡΑΔΙΟΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιώργος Μιχαηλίδης
  • ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Δημήτρης Αστεριάδης, Ντόρα Σιμοπούλου, Πολύκαρπος Πολυκάρπου, Μαρίκα Τζιραλίδου, Νέλλη Αγγελίδου, Ρέα Χαλκιαδάκη, Νίκος Τσιλούνης, Ντίνα Κώνστα, Λάζος Τερζάς, Μπέλλα Μπερδούση, Κώστας Πανουργιάς, Θόδωρος Μπογιατζής, Θόδωρος Δημήτριεφ, Γιώργος Παληός, Μπάμπης Αλατζάς, Χρήστος Βαλταδώρος, Ντίνος Δουλγεράκης.
  • ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΗΧΩΝ: Γίτσα Βαλμά
  • ΡΥΘΜΗΣΗ ΗΧΟΥ: Τέλης Γράψας
  • ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1977
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 43 λεπτά

"Η Αυλή των θαυμάτων"

Μια ταινία για τον καταξιωμένο θεατρικό συγγραφέα, με σημείο αναφοράς το έργο του "Η αυλή των θαυμάτων"
Ο χώρος, ο χρόνος, τα πρόσωπα και η διαχρονικότητα των χαρακτήρων στα έργα του Καμπανέλλη, ο τρόπος γραφής, τα προσωπικά βιώματα που τον σημάδεψαν αλλά και οι δημιουργοί που του συμπαραστάθηκαν αποτελούν τους άξονες της ταινίας.

Με το "Η ηλικία της νύχτας" ολοκληρώνεται η συνολική παρουσίαση της «τριλογίας» με την οποία ο Ιάκωβος Καμπανέλλης εγκαινίασε μια περίοδο ανανέωσης του νεοελληνικού θεάτρου στη δεκαετία του '50. Πρόκειται για το έργο, που παρουσιάστηκε για πρώτη φόρα το 1959 από το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν.
Η "Ηλικία της νύχτας" ίσως να μην παρουσιάζει την πληρότητα σύλληψης και τεχνικής διάρθρωσης που χαρακτηρίζουν την "Αυλή των θαυμάτων". Ωστόσο, στο συγκεκριμένο έργο ο Καμπανέλλης κάνει ένα βήμα προς τα εμπρός, καθώς από την ηθογραφία προχωρεί στη διαχείριση πιο σύνθετων προβλημάτων. Παράλληλα οι χαρακτήρες και οι μεταξύ τους συγκρούσεις διαγράφονται τώρα με μεγαλύτερη σαφήνεια, ενώ όλα τα πρόσωπα δικαιολογούν με πειστικό τρόπο το ψυχολογικό τους υπόβαθρο.

Υπόθεση:
Το έργο αναφέρεται σ’ ένα αθηναϊκό αστικό σπίτι του 1954. Ο γιός του πλούσιου Καρρά, ο Δημήτρης, κουρασμένος από την υπερπροστασία των δικών του, αλλά και απογοητευμένος από την κενότητα της τάξης του, συγκινείται από τη συμπεριφορά των προσφύγων που ζουν στο ισόγειο της οικίας του, ενώ ιδιαίτερα τον αγγίζει η Μαρίνα.
Οταν ο πατέρας του θέλει να τους διώξει, ο Δημήτρης συγκρούεται μαζί του και στο τέλος αυτοκτονεί.

Οι δυο χώροι,όπου διαδοχικά διαδραματίζεται η υπόθεση του έργου, παντρεύουν τις δυο κυρίαρχες τάσεις της παράδοσης: τη λαϊκή της αυλής και την αστική του κλειστού σαλονιού.
Σύμφωνα με τις κριτικές επισημάνσεις τόσο στην "Ηλικία της Νύχτας", όσο και στα υπόλοιπα έργα της τριλογίας κυριαρχούν με καταλυτικό τρόπο εικόνες που σχετίζονται με τα εθνικά μας σύνδρομα, την αίσθηση να είσαι εξόριστος στον τόπο σου, τη βουλιμία για το κέρδος, την κερδοσκοπία ως πολιτική βούληση, το αγοραίο αίσθημα και την αναισθησία της αγοράς και το όνειρο κόντρα στην πραγματικότητα, μια πραγματικότητα που δολοφονεί τα όνειρά μας.

  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Βασίλης Παπαβασιλίου
  • ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ: Γιώργος Δεσποτίδης
  • ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Γιάννης Ρήγας, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου, Γιάννης Βόγλης, Χάρης Σώζος, Θοδωρής Γκόνης, Μαρία Κωνσταντάρου, Τάσος Υφάντης, Δημήτρης Αστεριάδης, Πέτρος Φιλιππίδης, Ελένη Κοκκίδου, Σταύρος Ζαλμάς, Μάνια Παπαδημητρίου, Γιάννης Καπετάνιος, Βάσω Σακελλάρη.
  • ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΗΧΩΝ: Άνταμος Σουτζάνης
  • ΡΥΘΜΗΣΗ ΗΧΟΥ: Τζένη Ιγνατιάδη
  • ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: Δημήτρης Φραγκουδάκης
  • ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ: 1988
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 53 λεπτά

Ραδιοφωνικό σκετς που γράφτικε το 1954.

  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ: Μίτσος Λυγίζος
  • ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Τόνια Καράλη
  • ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Αντιγόνη Βαλάκου, Τόνια Καράλη, Μαίρη Λαροπούλου, Μιχάλης Μπούχλης, Κώστας Παπαγεωργίου, Γιώργος Μετσόλης.
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 30 λεπτά

Το έργο "Η τελευταία πράξη" γράφτηκε το 1997 από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη.

Περνούν τα χρόνια, αλλά ο Οδυσσέας δεν γυρίζει στην Ιθάκη. Έχει την έμμονη ιδέα ότι οι πολιτικοί του αντίπαλοι συνωμοτούν για να τον εξοντώσουν. Στην πραγματικότητα, κανείς πια δεν ασχολείται μαζί του, όλοι τον έχουν σχεδόν ξεχάσει. Και ξαφνικά, μια δαιμόνια δημοσιογράφος πληροφορεί τον Τηλέμαχο και την Πηνελόπη ότι ο ήρωας γύρισε κρυφά στο νησί, δεν θ’ αργήσει να φανεί στο σπίτι. Ένα παράτολμο σχέδιο μπαίνει σε εφαρμογή: να προσλάβουν ένα θίασο μπουλουξήδων, οι οποίοι θα υποδυθούν τους υποτιθέμενους πολιτικούς αντίπαλους καθώς και τα αγαπημένα πρόσωπα του απόντος (Λαέρτης, Ευρύκλεια, Εύμαιος), με την ελπίδα ότι το σοκ θα τον φέρει στα συγκαλά του. Ο θίασος εισβάλλει στο αρχοντικό, αλλά η συνέχεια είναι απροσδόκητη.

Ο Καμπανέλλης επανέρχεται με αμείωτο κέφι σ’ έναν μύθο που τον απασχολεί από παλιά (Οδυσσέα γύρισε σπίτι) και ταυτόχρονα κλείνει το μάτι προς τη μεριά του σαιξπηρικού Άμλετ και του πιραντελλικού Ερρίκου Δ΄, βάζοντας το ψέμα του θεάτρου στην υπηρεσία της αλήθειας. Τελικά, το βαθύτερο θέμα του έργου είναι η διαλεκτική σχέση θεάτρου και ζωής, ίσως η Τελευταία πράξη γράφτηκε μόνο και μόνο για να υμνήσει το θέατρο, τα φτωχά του τεχνάσματα και την απίστευτη δύναμή του.

Από το πρόγραμμα της παράστασης. Ν. Π.

  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιώργος Μιχαηλίδης
  • ΜΟΥΣΙΚΗ: Αντώνης Μιχαηλίδης
  • ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Θόδωρος Βογιατζής, Ελένη Κρίτα, Δημήτρης Αγοράς, Ντίνα Μιχαηλίδη, Δημήτρης Δεγαϊτης, Στάθης Βούτος, Χρύσανθος Καγιάς, Μπέλλα Μπερδούση, Ηλίας Στρατάκος, Γεωργία Σοφιανοπούλου, Χάρης Εμμανουήλ, Δημήτρης Γιαννόπουλος.
  • ΡΥΘΜΗΣΗ ΗΧΟΥ: Μάκης Γίγας
  • ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Δημήτρης Φραγκουδάκης
  • ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΕΡΓΟΥ: Ζωντανή ηχογράφηση από το Ανοιχτό Θέατρο στις 2 Ιουνίου 2014
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 52 λεπτά

Tο έργο γραφτικε το 1954 από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη και είναι eμπνευσμένο από τα παλιά Διονυσιακά έθιμα της Θράκης.

Oι Ελληνικές αποκριάτικες γιορτές είναι πλούσιες σε μορφές. Όμως όλες, άλλες πιο λίγο άλλες πιο πολύ, έχουν ένα βαθύτερο νόημα. Έτσι ο τρόπος που γιορταζόταν άλλοτε η Δευτέρα της Τυρινής βδομάδας στη Θράκη, κρύβει βαθειά λατρευτική ή μαγική έννοια.
Τα κύρια πρόσωπα αυτής της γιορτής που θα ζωντανέψουμε ραδιοθεατρικά σε λίγο, είναι οι δυο καλόγεροι που φορούν περικεφαλαία από λυκοτόμαρα και καπροκούδουνα κρεμασμένα στη μέση και κρατούν ραβδιά με συμβολικό σχήμα. Το τρίτο πρόσωπο της γιορτής που έχει ένα δραματικό χαρακτήρα όπως θα δείτε, είναι η Μπα???, άσχημη, καμπούρα και παραμορφωμένη μ΄ ένα εφταμηνίτικο παιδί που μεγαλώνει αστραπιαία και το υποδύεται στο τέλος ο πρωτο-καλόγερος. Άλλα πρόσωπα είναι οι γύφτοι οι κατσίβελοι που μαστορεύουν ένα υνί. Γυναικεία πρόσωπα είναι δυο ωραίες ανύπαντρες κοπέλες και άλλα αντρικά πρόσωπα νέοι του χωριού όμορφοι και καλοδεμένοι. Υπάρχουνε ακόμα δυο δευτερεύοντα πρόσωπα, οι ζαπτιέδες. Στη γιορτή όμως αυτή, παίρνει μέρος όλο το χωριό, με το περίγυρο της εκκλησιάς για χώρο του δράματος, με τη γη, τα χωράφια, τα γεωργικά εργαλεία δρώντα αντικείμενα, με τον σεβαστό πρωτόγερο του χωριού τελετουργικό πρόσωπο.
Με τη γιορτή αυτή οι Θράκες εδώ και χιλιάδες χρόνια, πίστευαν πως βοηθούν τη γη, τη βροχή, τον ήλιο, να θεριεύουν τα γεννήματα και τους κάθε λογής καρπούς.
Ανοίχτε λοιπόν τα φτερά της φαντασίας και δεχτείτε την αναπαράσταση αυτής της γιορτής που στηρίχτηκε σε λίγα λαογραφικά στοιχεία και πιο πολύ στη φαντασία του ποιητή.

  • ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μήτσος Λυγίζος
  • ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Στέλιος Βόκοβιτς, Νίκος Χατζίσκος, Γιάννης Αυλωνίτης, Μιχάλης Καλογιάννης, Γιάννης Αργύρης, Κώστας Παππάς, Λούλα Ιωαννίδου, Μαρία Βούλγαρη, Άννα Δεβάρη.
  • ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΛΑΪΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ: Νίκου Καβακόπουλου
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 30 λεπτά

Το έργο "Ο Μπαμπάς ο Πόλεμος" γράφτηκε το 1980 από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη.

Ρόδος 305 π. Χ. Η ουδετερότητα του νησιού το έχουν καταστήσει πρώτη επιλογή διακοπών και τουρισμού. Οι Ροδίτες απορροφημένοι από την καλοπέραση και την ευδαιμονία δεν έχουν καμία σχέση με οτιδήποτε σχετίζεται με τον πόλεμο. Όταν όμως έρθουν αντιμέτωποι με την πιθανή επίθεση του Δημητρίου Πολιορκητή, διαδόχου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τότε...

«...Το ερέθισμα που κατέληξε στην κωμωδία "Ο μπαμπάς ο πόλεμος" - ακατάλληλο από πρώτη άποψη για κωμωδία - το έδωσε η ψυχροπολεμική ένταση που ακολούθησε τις μεγάλες προσδοκίες. Η ελπίδα πως ο πόλεμος που λίγα χρόνια πριν είχε τελειώσει ήταν ο τελευταίος πόλεμος, έμοιαζε με παιδαριώδη αφέλεια? Η κατάσταση ήταν και τότε θολή κι απειλητική. Οι σύμμαχοι σαν να είχαν μολυνθεί από το κακό που πολέμησαν και γίνηκαν και νικητές και διάδοχοι του. Η σκέψη να κάμω θέατρο αυτό το ερέθισμα ήρθε τυχαία όταν διαβάζοντας Παπαρηγόπουλο διασκέδασα με την πολιορκία στην Ρόδο απ' τον Δημήτριο τον Πολιορκητή το έτος 305 π. Χ. Φυσικά, διασκέδασα με όσα η παλιά αυτή ιστορία μ' έκανε να φαντάζομαι. Έτσι μου δόθηκε ο μύθος και οι θεατρικοί χαρακτήρες για ένα έργο που βέβαια θα μιλούσε για τωρινά ήθη και πάθη...» Ιάκωβος Καμπανέλλης

  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κώστας Μπάκας
  • ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ: Ιάκωβος Δρόσος
  • ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ιάκωβος Δρόσος
  • ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ: Γιάννης Μόρτζος, Νεφέλη Ορφανού, Τζένη Σαμπάνη, Κώστας Καστανάς, Μαίρη Βιδάλη, Χριστίνα Βαρζοπούλου, Κώστας Γιαλίνης, Γιάννης Δεγαΐτης, Θάνος Καληώρας, Κώστας Τερζάκης, Ηλίας Κατέβας, Κώστας Λαβιώτης, Μαρίνα Ταβουλάρη, Παύλος Μιλιώνης, Κώστας Φαλελάκης, Νίκος Νικολάου, Κώστας Χατζούδης, Εμμανουήλ Ιωνάς.
  • ΡΥΘΜΗΣΗ ΗΧΟΥ: Μάκης Γίγας, Λευτέρης Ζάρκας
  • ΠΑΡΑΓΩΓΗ: Δημήτρης Φραγκουδάκης
  • ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΕΡΓΟΥ: Ζωντανή ηχογράφηση στο Θέατρο ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ TO 2000
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 1 ώρα και 49 λεπτά

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΤΕ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ: ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ| Αλλαγή Κατηγορίας

Ασημάκης Γιαλαμάς

Ο Ασημάκης Γιαλαμάς του Αθανασίου, υπήρξε δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας και σεναριογράφος.

ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Νίκος Καζαντζάκης

Ήταν ένας έλληνας συγγραφέας, δημοσιογράφος, πολιτικός, μουσικός, ποιητής, φιλόσοφος με πλούσιο έργο.

ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Κώστας Πρετεντέρης

Ήταν ένας θεατρικός συγγραφέας και πολυγραφώτατος σεναριογράφος. Απετέλεσε συγγραφικό δίδιμο με τον Ασημάκη Γιαλαμά.

ΜΑΘΕΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

ΨΗΦΙΑΚΑ ΟΜΙΛΟΥΝΤΑ ΒΙΒΛΙΑ

>>>>>>>>>